بارزترین عملکرد لباس محافظت از پوشنده در برابر عوامل است. از آسیب باد جلوگیری می کند و از آفتاب سوختگی محافظت می کند. در سرما، عایق حرارتی ارائه می دهد. سرپناه می تواند نیاز عملکردی به لباس را کاهش دهد. به عنوان مثال، کت، کلاه، دستکش و سایر لایه های بیرونی معمولاً هنگام ورود به یک مکان گرم برداشته می شوند. به طور مشابه، لباسها جنبههای فصلی و منطقهای دارند، به طوری که مواد نازکتر و لایههای کمتری از لباس عموماً در مناطق و فصول گرمتر نسبت به مناطق سردتر پوشیده میشوند. چکمهها، کلاهها، ژاکتها، پانچوها و کتهایی که برای محافظت در برابر باران و برف طراحی شدهاند، لباسهای تخصصی هستند.
لباس ها از مواد بسیار متنوعی ساخته شده اند، از چرم و خز گرفته تا پارچه های بافته شده تا پارچه های طبیعی و مصنوعی پیچیده و عجیب و غریب. همه پوشش های بدن به عنوان لباس در نظر گرفته نمی شوند. اقلامی که به جای پوشیدن معمولی حمل می شوند، به جای لباس (مانند کیف های دستی)، اقلامی که روی یک قسمت از بدن پوشیده می شوند و به راحتی جدا می شوند (روسری)، صرفاً برای زینت (جواهرات) پوشیده می شوند، یا اقلامی که محافظ نیستند، در نظر گرفته می شوند. تابع. به عنوان مثال، عینک های اصلاحی، عینک های قطبی، و عینک های آفتابی به دلیل عملکرد محافظتی شان جزء لوازم جانبی محسوب نمی شوند.
لباس در برابر بسیاری از چیزهایی که ممکن است به بدن برهنه انسان آسیب برساند یا آزار دهد، از جمله باران، برف، باد و سایر آب و هوا و همچنین در برابر نور خورشید محافظت می کند. لباسهایی که خیلی شفاف، نازک، کوچک یا تنگ هستند محافظت کمتری ارائه میکنند. لباس مناسب همچنین می تواند خطر را در حین فعالیت هایی مانند کار یا ورزش کاهش دهد. برخی از لباس ها از خطرات خاصی مانند حشرات، مواد شیمیایی سمی، آب و هوا، سلاح ها و تماس با مواد ساینده محافظت می کنند.
انسانها راهحلهایی برای مقابله با خطرات محیطی یا سایر مخاطرات ابداع کردهاند: لباسهای فضایی، لباسهای مجهز به تهویه هوا، زرهپوش، لباسهای غواصی، لباسهای شنا، لباسهای زنبوردار، چرمهای موتورسیکلت، لباسهای با دید بالا، و سایر لباسهای محافظ. تمایز بین لباس و تجهیزات حفاظتی همیشه واضح نیست زیرا لباسهایی که برای مد طراحی شدهاند اغلب ارزش محافظتی دارند و لباسهایی که برای عملکرد طراحی شدهاند اغلب مد را در طراحی خود گنجاندهاند. انتخاب لباس پیامدهای اجتماعی نیز دارد. آنها قسمتهایی از بدن را میپوشانند که هنجارهای اجتماعی نیاز به پوشاندن آنها را دارند، بهعنوان شکلی از زینت عمل میکنند و سایر اهداف اجتماعی را خدمت میکنند. به کسی که به دلیل فقر یا مقرون به صرفه بودن یا عدم تمایل، ابزار تهیه لباس مناسب را ندارد، گاهی به او می گویند که پوشیده، ژنده یا کهنه است.
لباس طیفی از کارکردهای اجتماعی و فرهنگی مانند تمایز فردی، شغلی و جنسیتی و موقعیت اجتماعی را انجام می دهد. در بسیاری از جوامع، هنجارهای مربوط به لباس منعکس کننده معیارهای حیا، مذهب، جنسیت و موقعیت اجتماعی است. لباس همچنین ممکن است به عنوان زینت و بیان سلیقه یا سبک شخصی عمل کند.