رزین PVC یک پلیمر غیر بلوری قطبی است ، چگالی: 1.38 گرم در سانتی متر مکعب ، دمای انتقال شیشه: 87 درجه سانتیگراد ، بنابراین ثبات حرارتی ضعیفی دارد و پردازش آن دشوار است. به طور مستقیم قابل استفاده نیست ، باید اصلاح و مخلوط شود و مواد افزودنی و پرکننده های مربوطه نیز اضافه شوند. با این حال ، به دلیل انواع مختلف و کسری که مواد افزودنی و پرکننده های مرتبط به آن اضافه می شود ، این امر تعیین می کند که خصوصیات و نیازهای مواد PVC آماده شده متفاوت باشد. ما معمولاً آن را فرمول پی وی سی می نامیم ، به عبارت دقیق آن فرمول اصلاح شده پی وی سی است و پی وی سی تنها پس از اصلاح قابل استفاده است. این دسته اغلب به عنوان مواد اصلاح شده با پلیمر طبقه بندی می شوند. اصلاح مواد پلیمری عمدتا بر عملکرد بالای پلاستیک های عمومی ، تبدیل مواد تک جزئی به مواد کامپوزیتی چند جزئی (آلیاژها ، مخلوط ها ، کامپوزیت ها) ، کاربردی شدن مواد ، بهینه سازی عملکرد و قیمت و غیره متمرکز است. به طور عمده اصلاح شیمیایی ، اصلاح پر کردن ، اصلاح تقویت ، اصلاح ترکیب و اصلاح کامپوزیت نانو هستند. اصل اساسی اصلاح این است که توابع را به مواد منتقل کنید یا برخی از خصوصیات را از طریق مواد افزودنی بهبود ببخشید. [2] بنابراین ، سطح فن آوری فرمولاسیون پی وی سی سطح فناوری و ظرفیت تولید یک کارخانه را تعیین می کند.
پی وی سی به طور کلی ابتدا باید اصلاح و گلوله شود. پس از آماده شدن در ذرات با واحد اکسترودر پیچ ، کاملاً پلاستیکی شده و پردازش آن آسانتر خواهد بود ، خصوصاً اگر فرآیند از محصولات تزریق شده باشد. اکسترودر اسکرو یکی از مهمترین تجهیزات برای قالب ریزی و پردازش پلاستیک است. این از انتقال قدرت خارجی و انتقال گرما از عناصر گرمایش خارجی برای انجام حمل و نقل جامد پلاستیکی ، تراکم ، ذوب ، برش ، مخلوط کردن و قالب گیری اکستروژن استفاده می کند. اکسترودر پیچ از نظر موقعیت مکانی مهمی را اشغال می کند خواه یک دستگاه دانه بندی پلاستیک زن باشد یا یک ماشین پردازش شکل دهنده. به طور دقیق ، محصولات PVC با نیازهای خاص و فرمول های اصلاح شده PVC مطابق با نیاز مشتری ساخته می شوند. در هنگام تولید PVC نیز یک مشتق کوپلیمریزاسیون وجود دارد. از جمله انواع اصلاح شده می توان به کوپلیمرهای وینیل کلرید ، مخلوط های پلی وینیل کلرید و پلی وینیل کلرید کلره دار اشاره کرد.