قدیمی ترین شیشه سازان جهان مصریان باستان بودند. ظاهر و استفاده از شیشه سابقه ای بیش از ۴۰ سال در زندگی انسان دارد. مهره های شیشه ای کوچک در بقایای بین المنافع و مصر باستان ۴۰ سال پیش کشف شده اند.
در قرن ۱۲ میلادی شیشه های تجاری ظاهر شدند و شروع به تبدیل شدن به یک ماده صنعتی کردند. در قرن ۱۸ میلادی به منظور پاسخگویی به نیازهای ساخت تلسکوپ، شیشه نوری ساخته شد. در سال ۱۸۷۴ بلژیک برای اولین بار شیشه تخت تولید کرد. در سال ۱۹۰۶ آمریکا یک ماشین سربی آپ شیشه ای مسطح تولید کرد. از آن زمان به بعد با صنعتی شدن و تولید گسترده شیشه، شیشه استفاده های مختلف و خواص مختلف یکی پس از دیگری بیرون آمده است. در دوران مدرن، شیشه به ماده ای مهم در زندگی روزمره، تولید، و علم و فناوری تبدیل شده است.
بیش از ۳۰ سال پیش، یک کشتی تجاری فنیقی اروپایی که با کانی کریستال «سودای طبیعی» بارگیری شده بود، بر روی رودخانه بلوس در ساحل مدیترانه بادبان کشید. کشتی تجاری به دلیل ebb دریا به زمین دوید، بنابراین خدمه یکی پس از دیگری سوار ساحل شدند. برخی از خدمه نیز گلدان ها و هیزم های بزرگی به ارمغان آورد، و از چند تکه «سودای طبیعی» به عنوان حمایتی برای کلم برای طبخ در ساحل استفاده کردند.
خدمه وعده غذایی خود را به پایان رساندند و جزر و مد شروع به افزایش کرد. وقتی قرار بود بسته بندی کنند و سوار کشتی شوند تا به قایقرانی ادامه دهند، ناگهان کسی فریاد زد: «ببین همه، چیزی روشن و درخشان روی شن زیر گلدان وجود دارد!»
خدمه این چیزهای تاب دار را به کشتی آوردند تا آنها را با دقت مطالعه کنند. آن ها دریافتند که مقداری شن کوارتز وجود دارد و سودای طبیعی ذوب شده به این چیزهای براق گیر کرده است. معلوم می شود که این چیزهای درخشان سودای طبیعی هستند که هنگام طبخ دارندگان گلدان را می ساختند. تحت عمل شعله، آن ها از نظر شیمیایی با شن کوارتز در ساحل واکنش نشان می دهند. این اولین شیشه است. بعدها فنیقی ها ماسه کوارتز و سودای طبیعی را با هم ترکیب کردند و سپس آن ها را در کوره ای خاص ذوب کردند تا توپ های شیشه ای بسازند که فینیقی ها را به ثروتی مذاب کرد.
در حدود قرن ۴ رومیان باستان شروع به اعمال شیشه بر روی درها و پنجره ها کردند. تا سال ۱۲۹۱ تکنولوژی ساخت شیشه ایتالیایی بسیار توسعه یافته بود.
به این ترتیب صنعتگران شیشه ای ایتالیایی برای تولید شیشه در یک جزیره منزوی فرستاده شدند و در طول زندگی اجازه خروج از این جزیره را نداشتند.
در سال ۱۶۸۸ مردی به نام رف فرایند ساخت بلوک های بزرگ شیشه را اختراع کرد. از آن زمان شیشه به یک شیء معمولی تبدیل شد.
صدها سال است که مردم همیشه معتقد بودند که شیشه سبز است و قابل تغییر نیست. بعدها کشف شد که رنگ سبز از مقدار کمی آهن در مواد اولیه آمده است و ترکیبات آهن غواصی باعث شد که شیشه سبز به نظر رسد. پس از اضافه کردن دی اکسید منگنز، آهن دیوالنت اصلی به آهن سه توان تبدیل می شود و زرد ظاهر می شود، در حالی که منگنز تتراوالنت به منگنز سه توان کاهش می یابد و بنفش ظاهر می شود. از نظر نوری، زرد و بنفش می توانند تا حدودی مکمل یکدیگر باشند و هنگامی که با هم مخلوط شوند تا به نور سفید تبدیل شوند، شیشه رنگ نمی کند. با این حال، پس از چندین سال، منگنز سه توان همچنان توسط هوا اکسید خواهد شد، و زرد به تدریج افزایش خواهد یافت، بنابراین شیشه پنجره آن خانه های باستانی کمی زرد خواهد شد.
شیشه عمومی یک جامد بی شکل با ساختار نامنظم است (از دیدگاه میکروسکوپی، شیشه نیز یک مایع است). مولکول های آن آرایش منظم دوربرد در فضا مانند کریستال ها را ندارد، بلکه دارای نظم کوتاه برد شبیه به مایعات است. دنباله. شیشه شکل خاصی مانند یک جامد را حفظ می کند، و مانند مایع با گرانش جریان ندارد.





