لباسی که به عنوان لباس، لباس، لباس، پوشاک یا لباس نیز شناخته می شود، هر چیزی است که بر روی بدن پوشیده می شود. به طور معمول، لباس ها از پارچه یا منسوجات ساخته می شوند، اما به مرور زمان شامل لباس های ساخته شده از پوست حیوانات و سایر ورقه های نازک از مواد و محصولات طبیعی موجود در محیط می شود. پوشیدن لباس بیشتر منحصر به انسان است و از ویژگی های همه جوامع بشری است. مقدار و نوع لباس پوشیده به جنسیت، تیپ بدنی، عوامل اجتماعی و ملاحظات جغرافیایی بستگی دارد. لباسها بدن را میپوشاند، کفشها پاها را میپوشاند، دستکشها دستها را میپوشانند، در حالی که کلاه و روسری سر را میپوشاند و لباسهای زیر برای اندامهای خصوصی.
لباس اهداف بسیاری را دنبال می کند: می تواند به عنوان محافظت در برابر عناصر، سطوح ناهموار، سنگ های تیز، گیاهان ایجاد کننده جوش و نیش حشرات، با ایجاد مانعی بین پوست و محیط عمل کند. لباس می تواند در برابر شرایط سرد یا گرم عایق باشد و می تواند یک مانع بهداشتی ایجاد کند و مواد عفونی و سمی را از بدن دور نگه دارد. می تواند از پاها در برابر آسیب و ناراحتی محافظت کند یا ناوبری را در محیط های مختلف تسهیل کند. لباس همچنین از اشعه ماوراء بنفش محافظت می کند. ممکن است برای جلوگیری از تابش خیره کننده یا افزایش دقت بینایی در محیط های خشن، مانند کلاه های لبه دار استفاده شود. لباس برای محافظت در برابر آسیب در کارها و مشاغل خاص، ورزش و جنگ استفاده می شود. لباس هایی که دارای جیب، کمربند یا حلقه هستند، ممکن است وسیله ای برای حمل اشیاء و در عین حال آزاد کردن دست ها باشند.
لباس عوامل اجتماعی مهمی نیز دارد. پوشیدن لباس یک هنجار اجتماعی متغیر است. ممکن است متضمن فروتنی باشد. محروم ماندن از لباس در مقابل دیگران ممکن است خجالت آور باشد. در بسیاری از نقاط جهان، نپوشیدن لباس در اماکن عمومی به گونه ای که اندام تناسلی، سینه یا باسن نمایان شود، می تواند در معرض ناشایستگی تلقی شود. ناحیه تناسلی یا ناحیه تناسلی حداقلی است که اغلب در بین فرهنگی و بدون توجه به آب و هوا با آن مواجه میشویم، که بر قرارداد اجتماعی به عنوان اساس آداب و رسوم دلالت دارد. همچنین ممکن است از لباس برای برقراری ارتباط با موقعیت اجتماعی، ثروت، هویت گروهی و فردگرایی استفاده شود.
برخی از اشکال تجهیزات حفاظت فردی مانند لباس، لباس یا کت سفید دکتر، با الزامات مشابه برای نگهداری و تمیز کردن مانند سایر منسوجات (دستکش بوکس هم به عنوان تجهیزات حفاظتی و هم به عنوان یک سلاح جنگی عمل می کند، بنابراین جنبه تجهیزات افزایش می یابد. بالاتر از جنبه دستکش). انواع تخصصیتر تجهیزات حفاظتی، مانند سپرهای صورت، لوازم جانبی محافظ طبقهبندی میشوند. در نهایت، لباسهای غواصی یا لباسهای فضایی خود محصور، روکشهای بدنی متناسب هستند، و بدون اینکه به خودی خود لباس باشند، به یک شکل از لباس تبدیل میشوند، در حالی که دارای فناوری بالا به اندازهای هستند که ابزاری بیش از یک لباس باشد. این خط همچنان محو می شود زیرا فناوری پوشیدنی دستگاه های کمکی را مستقیماً در خود پارچه جاسازی می کند. نوآوری های توانمند مصرف انرژی بسیار کم و بسترهای الکترونیکی انعطاف پذیر است.
لباس همچنین در یک سیستم حمل و نقل شخصی (اسکیت های روی یخ، اسکیت های غلتکی، شلوارهای باری، سایر وسایل بقا در فضای باز، بند یک نفره) یا سیستم پنهان سازی (جادوگران صحنه، آسترها یا جیب های مخفی در صنایع تجاری، غلاف های یکپارچه برای حمل مخفی، کالا) هیبرید می شود. کت های شلوار در بازار سیاه - جایی که هدف لباس اغلب به صورت مبدل در می آید). یک حالت لباس متناسب با هدف، چه سبک و چه کاربردی، به عنوان یک لباس یا مجموعه شناخته می شود.